onca kalabalığın içinde yapayalnızım.onca yalnızlığın içinde sensiz...bir şey çok isteyince olur mu gerçekten? çok istiyorum yanında olabilmeyi. gözlerimi kapasam,açsam,açtığımda yanımda bulsam seni...hayal değil ama istediğim. istediğim en gerçeğinden sen. dokunduğumda hissedebilmeliyim mesela.. gözlerine baktığımda kendimi bulmalıyım. sonra kaybolmalıyım gözlerinin yeşilinde..kendimi unutup sen olmalıyım..
herşey varken aslında ne kadar da yok sensiz. sen yoksan hiçbir şeyin anlamı yok, hiç değeri yok. güneş aydınlatmasa da olur günlerimi. gözlerin yoksa zaten aydınlatamaz benim dünyamı.. benim dünyam sensin, herşeyim senden ibaret..karanlığımda sensin aydınlığımda. mutluluğumda sen hüznümde... gülüyorsam sen varsın gamzelerimde, ağlıyorsam sensin gözyaşım.. özlem duyuyorsam,yalnız sana.. içim içime sığımıyor, dünyaya sığamıyorsam bir türlü sana olan aşkımdan.. yerlere göklere sığdıramıyorum seni.. ama sen gel de bir kalbime sor. nasıl da tutunuyor sana sımsıkı ''O, yalnızca benim dercesine..'' her nefeste nasıl da doluyorsun içime..aldığım tek nefes sen olsan yine de doyamam sana..bambaşka bir duygu içimdeki sen..sevgiden öte, aşktan başka, bağlıyım, mecburum, tutkunum sana.. toprak nasıl muhtaçsa suya..
karamsarlık sarmamalı yüreğimi. hep bir umut olmalı içimde. ay nasıl umutsa karanlığa.. içimde de olmalı karanlıkları delen ışığım.. kalbimin atışından, aldığım nefesten, gözlerimden, ellerimden, seni hatırlatan her şeyden umut etmeliyim.. bir ömrüm varsa seninle olmalı.. seninle ve sonsuz. şimdi yalnızsam, sensizsem... kalbimde derin bir acı yine de umutluysam yarından..mutlaka olmalısın..belki yarın belki daha sonra, ama hep olmalısın... seni sensiz yaşadığım günlere karşılık, sana hasret gözlerimi hiç bırakmamalısın...