giden sevgili ardırdan..

sen beni hiç sevmedin ki. ama ben her defasında bunu bile bile kabullendim seni. kalbime söz geçiremiyordum, her defasında ağır basıyordu sana olan sevgim. kalbim her defasında seni savunuyordu bana karşı. bu sefer o da seviyor diyordu. bu defa seviyordu... bende her gidişinin ardından ne kadar lanet etsem de seni sevdiğime, unutacağıma dair defalarca söz versem de kendime, her geri dönüşünde olur da bu defa o da sever diye...kalbim olan herşeye rağmen inatla sevdi seni. her gidişinde teselli etti beni. gittiğini sakladı benden, sanki hala benimmişsin gibi. ama bu defa hiç olmadığı kadar güvendi sana. ama sen her zaman olduğu gibi yine gidiyordun. bu defa, ilk defa ben birşeyleri sakladım kalbimden. zaten söylesem de inanmazdı bu defa. bu defa gerçekten güvenmişti aşkına.. seni hala benim biliyor ve hala eskisi kadar çok seviyor. belki şimdi gittiğini söylesem ona, yine yalandan teselli etmeye çalışacak beni. belki de hiç olmadığı kadar derinden yaralayacak bu gidişin. belki de ilk defa ben onu teselli edeceğim. o da belki ilk defa kabullenecek gittiğini, beni sevmediğini. belki de inatla diretecek inanmam o da seni sevdi...ama inan kalbim gitti, o seni hiç sevmedi ki! kabul et artık. o sana ait değil. sana hiç değer vermedi. belki de kullandı seni, sevgini. oyun oynadı seninle. diretme kalbim. nasıl bu kadar güvenebilirsin ki ona. hala nasıl inanabilirsin sevgisine...gitme be yar. bu defa olsun gitme, terketme beni. bırak bi defa da kalbim haklı çıksın, söylemeyeyim gittiğini. o hep mutlu olsun. gitme de geri dön yar. bir kere de bu kan ağlayan yürek bir kere olsun mutluluktan ağlasın. bir kere olsun gözlerimden sevinç gözyaşları süzülsün..anlamıyorsun yar. anlamıyorsun beni. canım dedim, kalbim dedim, herşeyim... sevdim işte ötesi yok dedim...demek ayrılık vakti düştü mü gönlüne ben ne desem kar etmiyor. beni, seninle dolup taşan bu yürekle bir başına bırakıp gidiyorsun. ne diyeyim yar senden gelen herşeye razıyım ben. sebebi sensen sebebi aşksa inan acı çekmekte güzel..

seninle başladı herşey..
yaşamak anlam kazandı,nefes almak, var olduğuma şükrettim.
küçük tebessümlerim kahkahalara dönüştü seninle,
gülmek keyifliydi, içtendi, maske değildi suratımda bana ait olmayan,
içimden gelen mutluluktu...
yanında olmak hiçbir şeye değişilmezdi hayatta,huzur seninle olmaktı..
beni sana getirdi yaşadıklarım,
şikayet ederken,keşke derken iyi ki dedim..
sonunda sen vardın çekilen acıların,herşeye değerdin..
sanki biliyordum birgün senin hayatım olacağını,
sana saklıyormuşum meğer tüm kalbimi,ruhumu,benliğimi..
dualarım sanaymış hep,kaderim ,alın yazım, geleceğim senmişsin..
hissedermiş insan kalbinin diğer yarısını,hayatının geri kalanını,
tüm kalbimle hissettim tamamım sensin,ömrüm sen...
içim içime sığmaz, nefesim kesilir, soğuk soğuk terlerim,
gözlerin değince halen gözlerime, ellerin dokunduğunda tenime,
yanar tüm vücudum,düşüncelerim donar kalır,boğazımda düğüm olur sözcükler,
konuşmak anlamsızdır kimi zaman,
konuşmadan anlarsın hissettiklerini,söylemek istediklerini duyarsın söylemeden..
ben içimden seviyorum derim,sen bende dersin..
herşey seninle başladı,
artık kısa gelir bitmeyecekmiş gibi zamanlar,
şu avucuma sığmaz yüreğimde benden ayrı bir ben var,
içime en derine işledi varlığın, yüreğimi bir sensizlik yıkar,
mutluluk seninle olmaktı,kendimden çok sen olmaktı.....

geçmiyor zaman sensiz,
bitmiyor özlemim,
doyamıyorum bir türlü sana,
gündüzler bile gece yokluğunda,
ne kadar yazsam da söylesem de
yetmiyor içimdeki seni anlatmaya...
görebilsen keşke kalbimdeki yerini
kimseciklere yer bırakmıyor,
kaplıyor bütün ruhumu,bedenimi,benliğimi...

bir garip haller içimde
yaşımda seller, gözlerimde
senler geçiyor yüreğimden, ah ne senler...
bir durup hasret gidersen sözlerinle, yüreğime dokunup
bir güzel kelâm etsen, içim huzur dolsa, mutluluk..
mutluluk ki yalnız senin gözlerinde benim için
bir değişi gözlerinin gözlerime,
sonrası ölümsüzlük, sonrası cennet misali..
cennet ki yanımda olduğun her an'dır bana
nefes almamın, kalp atışlarımın anlamıdır.
ne gariptir, yokluğun bir büyük boşluktur içime oturmuş,
yanında kalmak, sana doymak bu kadar zor mudur?
zorluklar, imkansızlıklar, korkular
tanımam hiçbir engeli,
zira benim tek korkum sensiz yok olmaktır..
herşeylere değer bir an yanında kalabilmeye
ellerine dokunabilmek, sıcaklığını hissetmek, nefesini, varlığını..
dünya yok olur gözümde o an, yalnız sen ve ben, biz oluruz bir dünya...
bitmeyecek en güzel rüyamsın gecemde,
gündüzümde hayalim, bütün gerçeğim sen..
sen ki, kimi zaman gözümde yaş, dudağımda tebessüm,
gün olup devran dönse de sen benim kaderimsin, kaderime son sözüm...