giden sevgili ardırdan..

sen beni hiç sevmedin ki. ama ben her defasında bunu bile bile kabullendim seni. kalbime söz geçiremiyordum, her defasında ağır basıyordu sana olan sevgim. kalbim her defasında seni savunuyordu bana karşı. bu sefer o da seviyor diyordu. bu defa seviyordu... bende her gidişinin ardından ne kadar lanet etsem de seni sevdiğime, unutacağıma dair defalarca söz versem de kendime, her geri dönüşünde olur da bu defa o da sever diye...kalbim olan herşeye rağmen inatla sevdi seni. her gidişinde teselli etti beni. gittiğini sakladı benden, sanki hala benimmişsin gibi. ama bu defa hiç olmadığı kadar güvendi sana. ama sen her zaman olduğu gibi yine gidiyordun. bu defa, ilk defa ben birşeyleri sakladım kalbimden. zaten söylesem de inanmazdı bu defa. bu defa gerçekten güvenmişti aşkına.. seni hala benim biliyor ve hala eskisi kadar çok seviyor. belki şimdi gittiğini söylesem ona, yine yalandan teselli etmeye çalışacak beni. belki de hiç olmadığı kadar derinden yaralayacak bu gidişin. belki de ilk defa ben onu teselli edeceğim. o da belki ilk defa kabullenecek gittiğini, beni sevmediğini. belki de inatla diretecek inanmam o da seni sevdi...ama inan kalbim gitti, o seni hiç sevmedi ki! kabul et artık. o sana ait değil. sana hiç değer vermedi. belki de kullandı seni, sevgini. oyun oynadı seninle. diretme kalbim. nasıl bu kadar güvenebilirsin ki ona. hala nasıl inanabilirsin sevgisine...gitme be yar. bu defa olsun gitme, terketme beni. bırak bi defa da kalbim haklı çıksın, söylemeyeyim gittiğini. o hep mutlu olsun. gitme de geri dön yar. bir kere de bu kan ağlayan yürek bir kere olsun mutluluktan ağlasın. bir kere olsun gözlerimden sevinç gözyaşları süzülsün..anlamıyorsun yar. anlamıyorsun beni. canım dedim, kalbim dedim, herşeyim... sevdim işte ötesi yok dedim...demek ayrılık vakti düştü mü gönlüne ben ne desem kar etmiyor. beni, seninle dolup taşan bu yürekle bir başına bırakıp gidiyorsun. ne diyeyim yar senden gelen herşeye razıyım ben. sebebi sensen sebebi aşksa inan acı çekmekte güzel..