giden sevgili ardırdan..

sen beni hiç sevmedin ki. ama ben her defasında bunu bile bile kabullendim seni. kalbime söz geçiremiyordum, her defasında ağır basıyordu sana olan sevgim. kalbim her defasında seni savunuyordu bana karşı. bu sefer o da seviyor diyordu. bu defa seviyordu... bende her gidişinin ardından ne kadar lanet etsem de seni sevdiğime, unutacağıma dair defalarca söz versem de kendime, her geri dönüşünde olur da bu defa o da sever diye...kalbim olan herşeye rağmen inatla sevdi seni. her gidişinde teselli etti beni. gittiğini sakladı benden, sanki hala benimmişsin gibi. ama bu defa hiç olmadığı kadar güvendi sana. ama sen her zaman olduğu gibi yine gidiyordun. bu defa, ilk defa ben birşeyleri sakladım kalbimden. zaten söylesem de inanmazdı bu defa. bu defa gerçekten güvenmişti aşkına.. seni hala benim biliyor ve hala eskisi kadar çok seviyor. belki şimdi gittiğini söylesem ona, yine yalandan teselli etmeye çalışacak beni. belki de hiç olmadığı kadar derinden yaralayacak bu gidişin. belki de ilk defa ben onu teselli edeceğim. o da belki ilk defa kabullenecek gittiğini, beni sevmediğini. belki de inatla diretecek inanmam o da seni sevdi...ama inan kalbim gitti, o seni hiç sevmedi ki! kabul et artık. o sana ait değil. sana hiç değer vermedi. belki de kullandı seni, sevgini. oyun oynadı seninle. diretme kalbim. nasıl bu kadar güvenebilirsin ki ona. hala nasıl inanabilirsin sevgisine...gitme be yar. bu defa olsun gitme, terketme beni. bırak bi defa da kalbim haklı çıksın, söylemeyeyim gittiğini. o hep mutlu olsun. gitme de geri dön yar. bir kere de bu kan ağlayan yürek bir kere olsun mutluluktan ağlasın. bir kere olsun gözlerimden sevinç gözyaşları süzülsün..anlamıyorsun yar. anlamıyorsun beni. canım dedim, kalbim dedim, herşeyim... sevdim işte ötesi yok dedim...demek ayrılık vakti düştü mü gönlüne ben ne desem kar etmiyor. beni, seninle dolup taşan bu yürekle bir başına bırakıp gidiyorsun. ne diyeyim yar senden gelen herşeye razıyım ben. sebebi sensen sebebi aşksa inan acı çekmekte güzel..

seninle başladı herşey..
yaşamak anlam kazandı,nefes almak, var olduğuma şükrettim.
küçük tebessümlerim kahkahalara dönüştü seninle,
gülmek keyifliydi, içtendi, maske değildi suratımda bana ait olmayan,
içimden gelen mutluluktu...
yanında olmak hiçbir şeye değişilmezdi hayatta,huzur seninle olmaktı..
beni sana getirdi yaşadıklarım,
şikayet ederken,keşke derken iyi ki dedim..
sonunda sen vardın çekilen acıların,herşeye değerdin..
sanki biliyordum birgün senin hayatım olacağını,
sana saklıyormuşum meğer tüm kalbimi,ruhumu,benliğimi..
dualarım sanaymış hep,kaderim ,alın yazım, geleceğim senmişsin..
hissedermiş insan kalbinin diğer yarısını,hayatının geri kalanını,
tüm kalbimle hissettim tamamım sensin,ömrüm sen...
içim içime sığmaz, nefesim kesilir, soğuk soğuk terlerim,
gözlerin değince halen gözlerime, ellerin dokunduğunda tenime,
yanar tüm vücudum,düşüncelerim donar kalır,boğazımda düğüm olur sözcükler,
konuşmak anlamsızdır kimi zaman,
konuşmadan anlarsın hissettiklerini,söylemek istediklerini duyarsın söylemeden..
ben içimden seviyorum derim,sen bende dersin..
herşey seninle başladı,
artık kısa gelir bitmeyecekmiş gibi zamanlar,
şu avucuma sığmaz yüreğimde benden ayrı bir ben var,
içime en derine işledi varlığın, yüreğimi bir sensizlik yıkar,
mutluluk seninle olmaktı,kendimden çok sen olmaktı.....

geçmiyor zaman sensiz,
bitmiyor özlemim,
doyamıyorum bir türlü sana,
gündüzler bile gece yokluğunda,
ne kadar yazsam da söylesem de
yetmiyor içimdeki seni anlatmaya...
görebilsen keşke kalbimdeki yerini
kimseciklere yer bırakmıyor,
kaplıyor bütün ruhumu,bedenimi,benliğimi...

bir garip haller içimde
yaşımda seller, gözlerimde
senler geçiyor yüreğimden, ah ne senler...
bir durup hasret gidersen sözlerinle, yüreğime dokunup
bir güzel kelâm etsen, içim huzur dolsa, mutluluk..
mutluluk ki yalnız senin gözlerinde benim için
bir değişi gözlerinin gözlerime,
sonrası ölümsüzlük, sonrası cennet misali..
cennet ki yanımda olduğun her an'dır bana
nefes almamın, kalp atışlarımın anlamıdır.
ne gariptir, yokluğun bir büyük boşluktur içime oturmuş,
yanında kalmak, sana doymak bu kadar zor mudur?
zorluklar, imkansızlıklar, korkular
tanımam hiçbir engeli,
zira benim tek korkum sensiz yok olmaktır..
herşeylere değer bir an yanında kalabilmeye
ellerine dokunabilmek, sıcaklığını hissetmek, nefesini, varlığını..
dünya yok olur gözümde o an, yalnız sen ve ben, biz oluruz bir dünya...
bitmeyecek en güzel rüyamsın gecemde,
gündüzümde hayalim, bütün gerçeğim sen..
sen ki, kimi zaman gözümde yaş, dudağımda tebessüm,
gün olup devran dönse de sen benim kaderimsin, kaderime son sözüm...

yüreğimde ne fırtınalar kopuyor bir bilsen
ne yangınlarda yanıyorum
ne enkazlar altında kalıyorum sen yokken...
sen yokken hiçbir şeyin anlamı yok
havayı içime soluyorum, hapsediyorum
ciğerlerim yanıyor,
kalbim ağrıyor sen yokken....
sanki canımdan bir parçamı koparıp almışlar benden
gözlerimde tek damla yaş dahi kalmamış
kurak çöller gibiyim sen yokken...
yağmur dualarım bile kabul olmuyor bir damla sen için
bir damla su olsan da kana kana içsem seni
seninle dolsam, taşsam...
hep bir yanım eksik sen yokken..
her gördüğüm insan sana benziyor sanki
gözlerim takılıp kalıyor, alamıyorum kendimi...
kokunu duyduğum kimsenin peşinden gidiyorum
biraz olsun dinsin diye özlemim..
benim derdim de sensin devam da
sensiz hiçim yapayalnızım,
kimsesizim...
beni kimsesiz bırakma!..

son demleri hayatımın
gözümün yaşını yazıyorum hatıralara
birkaç tebessüm sıkıştırıyorum aralarına
ama nafile
yine de gülümsetemiyorum yüreğimi
yüreğim yangınlarda
alev alev yanıyorum
hissediyorum ateşi bütün vücudumda
soğuk terler boşanıyor birden boynumdan
son nefeslerimi alıyorum
gözlerimi dört açıyorum ölüme inat
biraz daha direnmek..yaşamak...
ne garip hiç sonu yokmuş gibi yaşıyor insan hayatı
kaçıyor en acı gerçekten
inandıramıyor kendini bir gün her güzel şeyin biteceğine..
gün gün saniye saniye kayıp gidiyor hayat avuçlarımızdan
ne dünü geri getirebiliyoruz ne de bir dakika öncesini
bilemiyoruz elimizde olan bugünü yaşayabilmeyi
her başladığımız işi yarım bırakıyor erteliyoruz hayatı
sanki zamanımız çokmuş gibi...

ne var ki sensizsem..
yüreğimde bir sızı,
gözlerimde kurumuş yaşlar,
aldığım nefes acıtıyor canımı..
boğazımda düğümlü hıçkırıklar,
üşüyen ellerim ve
titrek bir kalbim var..
her baktığım yerde sen,
her duyduğum ses beni çağırıyor sanki,
sanki sensin o seslerin sahibi..
bütün yollar sana çıkıyor sanki,
dudaklarımda dudaklarının ıslaklığı,
rüzgar vurdukça yakıyor yüreğimi..
hayatta daha acı ne olabilir ki?
yokluğun yok ediyor beni...